پیام فارس - آخرین خبر / متن زیر بر اساس چکیده مقاله ی منتشرشده در مجلهThe Lancet Diabetes & Endocrinology در سال ۲۰۲۳، برداشت و ترجمه شده است.
اختلال در تنظیم قند خون، شامل اختلال تحمل گلوکز و اختلال قند خون ناشتا، یکی از عوامل خطر مهم در ابتلا به دیابت محسوب میشود. اصلاح سبک زندگی از جمله راهکارهای مورد استفاده برای پیشگیری از پیشرفت این وضعیت به دیابت است. بااینحال، بررسی اثربخشی روشهای درمانی مکمل در کنار اصلاح سبک زندگی همچنان اهمیت دارد. در همین راستا، پژوهشگران تأثیر افزودن داروی متفورمین به مداخلات اصلاح سبک زندگی را در پیشگیری از ابتلا به دیابت بررسی کردند.
این مطالعه بهصورت یک کارآزمایی بالینی تصادفیسازیشده و چندمرکزی در ۴۳ بخش غدد درونریز بیمارستانهای عمومی چین انجام شد. در مجموع، ۱۶۷۸ فرد ۱۸ تا ۷۰ ساله مبتلا به اختلال تنظیم قند خون در این پژوهش شرکت کردند. شرکتکنندگان بهطور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند؛ گروه نخست تنها مداخلات استاندارد اصلاح سبک زندگی را دریافت کرد و گروه دوم علاوه بر این مداخلات، تحت درمان با متفورمین قرار گرفت.
پس از یک دوره پیگیری با میانه ۲٫۰۳ سال، نتایج نشان داد میزان بروز دیابت در گروه دریافتکننده متفورمین همراه با اصلاح سبک زندگی، ۱۷٫۲۷ مورد به ازای هر ۱۰۰ نفر-سال بود؛ درحالیکه این میزان در گروه دریافتکننده اصلاح سبک زندگی بهتنهایی، ۱۹٫۸۳ مورد به ازای هر ۱۰۰ نفر-سال گزارش شد. بر اساس تحلیل آماری، خطر ابتلا به دیابت در گروه دریافتکننده درمان ترکیبی، در مقایسه با گروه دیگر، ۱۷ درصد کمتر بود.
بااینحال، بررسی عوارض جانبی نشان داد که تعداد بیشتری از افراد در گروه دریافتکننده متفورمین، عوارض ناخواسته را گزارش کردند. این تفاوت عمدتاً به دلیل افزایش عوارض گوارشی در این گروه بود. در مقابل، درصد افرادی که عوارض جانبی جدی را تجربه کردند، در هر دو گروه مشابه بود.
در مجموع، یافتههای این پژوهش نشان میدهند که افزودن متفورمین به مداخلات اصلاح سبک زندگی میتواند در مقایسه با اصلاح سبک زندگی بهتنهایی، خطر پیشرفت اختلال تنظیم قند خون به دیابت را کاهش دهد. این نتایج بر مزایای بالقوه استفاده از رویکردهای ترکیبی در پیشگیری از دیابت تأکید دارند؛ هرچند افزایش عوارض گوارشی در افراد دریافتکننده متفورمین نیز از ملاحظات مهم این مداخله محسوب میشود.
مترجم و خبرنگار : میترا سزاوار