پیام فارس - به گزارش خبرنگار مهر، فوتبال زنان ایران در چند سال اخیر وارد مرحلهای متفاوت شده است. رشتهای که سالها سهم محدودی از توجه رسانهای و سرمایهگذاری داشت حالا با ورود باشگاههای بزرگ و افزایش حضور سرمایهگذاران خصوصی بیش از گذشته دیده میشود. حضور نامهایی مانند استقلال و پرسپولیس در کنار تیمهای باسابقه و سرمایهگذاری مجموعههای مختلف رقابت در لیگ برتر فوتبال زنان را جدیتر از گذشته کرده است.
در چنین شرایطی طبیعی است که باشگاهها برای رسیدن به موفقیت در کوتاهمدت به سراغ بازیکنان شناختهشده و ملیپوش بروند. جذب بازیکنان باتجربه میتواند کیفیت فنی تیمها را افزایش دهد، فاصله مدعیان را کمتر کند و حتی به جذابیت مسابقات و توجه بیشتر رسانهها به لیگ کمک کند.
اما در کنار این اتفاق مثبت یک سؤال مهم نیز مطرح است. این سرمایهگذاریها قرار است فقط به رقابت برای جذب ستارههای آماده منجر شود یا بخشی از آن به ساختن ستارههای آینده فوتبال زنان اختصاص پیدا خواهد کرد؟
رقابت برای ستارههای آماده
هر باشگاهی که برای قهرمانی و قرار گرفتن در بالای جدول برنامهریزی میکند به بازیکنان باتجربه نیاز دارد. حضور ملیپوشان و بازیکنان با سابقه میتواند کیفیت فنی مسابقات را بالا ببرد و به تیمها برای رسیدن به اهداف کوتاهمدت کمک کند.
حتی از این منظر افزایش رقابت برای جذب بازیکنان شاخص را نمیتوان اتفاقی منفی دانست. بازیکنی که در سطح ملی تجربه دارد میتواند به رشد کیفیت لیگ کمک کند و حضور او در یک تیم حرفهای حتی میتواند برای بازیکنان جوان همان تیم نیز فرصت یادگیری ایجاد کند. مسئله از جایی آغاز میشود که بخش اصلی سرمایهگذاری باشگاهها فقط به جذب بازیکنان آماده محدود شود.
اگر باشگاهها هر فصل برای رسیدن به نتیجه به سراغ همان گروه محدود از بازیکنان باتجربه بروند ممکن است بازار نقلوانتقالات فوتبال زنان رونق بگیرد اما این اتفاق الزاماً به معنای افزایش تعداد بازیکنان باکیفیت نیست. در چنین شرایطی ستارههای موجود میان باشگاهها جابهجا میشوند در حالی که بازیکنان جدید کمتری از ردههای پایه به سطح اول فوتبال میرسند.
مسئلهای به نام بازیکنسازی
رشد واقعی یک لیگ فقط با تعداد بازیکنان ملیپوش، رقم قراردادها یا میزان هزینه باشگاهها سنجیده نمیشود. یکی از مهمترین نشانههای رشد یک ساختار فوتبال توانایی آن در تولید بازیکن جدید است.
فوتبال زنان ایران برای ادامه مسیر حرفهای خود به باشگاههایی نیاز دارد که در کنار تیم بزرگسالان برای کشف و پرورش استعداد نیز برنامه داشته باشند. تشکیل یا تقویت تیمهای پایه، استعدادیابی در ردههای نوجوانان و جوانان، فراهم کردن امکان تمرین در شرایط مناسب و مهمتر از همه ایجاد مسیر مشخص برای رسیدن بازیکنان جوان به تیم بزرگسالان، بخشی از این فرآیند است.
البته بازیکنسازی برخلاف جذب یک ستاره نتیجه فوری ندارد. باشگاهی که یک بازیکن ملیپوش جذب میکند میتواند از کیفیت او در همان فصل استفاده کند؛ اما پرورش یک بازیکن نوجوان ممکن است چند سال زمان ببرد و حتی تضمینی برای رسیدن او به سطح اول فوتبال وجود نداشته باشد. همین موضوع باعث میشود سرمایهگذاری روی نسل آینده به صبر و برنامهریزی بیشتری نیاز داشته باشد.
آیا ستارهها مانع جوانها هستند؟
پاسخ به این پرسش لزوماً مثبت نیست. حضور بازیکنان باتجربه میتواند در صورت مدیریت درست به رشد بازیکنان جوان کمک کند. یک بازیکن نوجوان یا جوان در کنار بازیکن ملیپوش میتواند تجربه بیشتری به دست بیاورد و با استانداردهای حرفهای فوتبال آشنا شود.
اما این اتفاق زمانی رخ میدهد که برای بازیکن جوان مسیر مشخصی وجود داشته باشد. اگر او صرفاً برای تکمیل فهرست تیم جذب شود و فرصت بازی یا پیشرفت پیدا نکند حضور ستارهها ممکن است حتی فرصت رشد او را محدود کند.
به همین دلیل مسئله اصلی انتخاب میان «بازیکن باتجربه» و «بازیکن جوان» نیست. باشگاه حرفهای باید بتواند میان نتیجه امروز و ساختن تیم فردا تعادل ایجاد کند.
سرمایهگذاری جدید و مسئولیت جدید
ورود باشگاههای بزرگ و سرمایهگذاران خصوصی به فوتبال زنان بدون تردید یک اتفاق مهم است. افزایش منابع مالی میتواند امکانات تیمها را بهتر کند، کیفیت مسابقات را بالا ببرد، توجه رسانهها را افزایش دهد و مسیر حرفهای شدن فوتبال زنان را سریعتر کند اما با افزایش سرمایهگذاری انتظار از باشگاهها نیز بیشتر میشود.
باشگاهی که برای فوتبال زنان هزینه میکند میتواند فراتر از ساختن یک تیم برای یک فصل فکر کند. سرمایهگذاری روی ردههای پایه، شناسایی استعدادهای مناطق مختلف، استفاده از مربیان آموزشدیده و ایجاد امکان حضور تدریجی بازیکنان جوان در تیم بزرگسالان میتواند بخشی از همین مسئولیت باشد. در این صورت باشگاهها فقط مصرفکننده بازیکنان تولیدشده توسط دیگران نخواهند بود بلکه خودشان نیز به بخشی از چرخه تولید بازیکن تبدیل میشوند.
لیگ جدید و یک معیار تازه برای موفقیت
لیگ برتر فوتبال زنان از ۲۰ شهریور آغاز میشود و مانند هر فصل رقابت برای قهرمانی، صدر جدول و کسب سهمیه یکی از مهمترین اتفاقات مسابقات خواهد بود. حضور تیمهای بیشتر و سرمایهگذاری بالاتر نیز میتواند رقابتها را جذابتر و سطح فنی لیگ را بالاتر ببرد. اما شاید در کنار جدول ردهبندی یک جدول نانوشته دیگر نیز ارزش دنبال کردن داشته باشد؛ جدول باشگاههایی که توانستهاند بازیکنان جوان بیشتری را به سطح اول فوتبال زنان برسانند.
فوتبال زنان ایران برای رسیدن به رشدی پایدار به باشگاههایی نیاز دارد که هم ستارههای امروز را جذب کنند و هم ستارههای فردا را پرورش دهند. جذب بازیکنان ملیپوش میتواند به کیفیت فوتبال امروز کمک کند ولی اگر قرار باشد هر فصل فقط همان بازیکنان میان باشگاهها جابهجا شوند بخشی از ظرفیت رشد فوتبال زنان نادیده گرفته خواهد شد.