پیام فارس - به گزارش خبرنگار مهر، بازار نقلوانتقالات تابستانی فوتبال ایران در ۲۵ فصل گذششته با یک سؤال بزرگ همراه بود که کدام تیم ستاره بیشتری میخرد و کدام باشگاه موفق میشود بازیکن اسم و رسم دارتری بگیرد. این در حالی است که در نقل و انتقالات لیگ بیست و ششم همه چیز تغییر کرد.
استقلال، پرسپولیس، سپاهان و تراکتور اگرچه دست به خریدهای مختلف زدند، اما بخش مهمی از انرژی خود را صرف حفظ بازیکنانی کردند که فصل گذشته ستون اصلی تیمشان بودند.
استقلال در شرایطی وارد فصل جدید میشود که تلاش کرده بخش مهمی از ساختار تیمش را نگه دارد و در کنار آن، نقاط مورد نیاز را ترمیم کند. آبیپوشان نمیخواستند تیمی که فصل گذشته شکل گرفته بود، با تغییرات گسترده دوباره از نقطه صفر آغاز کند و به همین دلیل حفظ نفرات کلیدی برای آنها اهمیت ویژهای داشت. با این حال، جدایی رامین رضاییان یکی از اتفاقات مهم تابستان استقلال بود و حالا آینده این مدافع ملیپوش همچنان یکی از سوژههای اصلی بازار نقلوانتقالات است.
پرسپولیس اما شرایط متفاوتی داشت. سرخپوشان علاوه بر حفظ بخش مهمی از نفرات خود، در بازار خرید نیز فعال بودند و با نظر مهدی تارتار چند بازیکن جدید را به ترکیب اضافه کردند. مجید عیدی، محمدمهدی محبی، پوریا شهرآبادی، پوریا پورعلی، مجید عیدی، مهدی تیکدرینژاد و ابوالفضل جلالی از جمله بازیکنانی هستند که در برنامه نقلوانتقالاتی این تیم قرار گرفتند تا پرسپولیس با ترکیبی متفاوت اما نه کاملاً دگرگونشده وارد فصل جدید شود.
نکته مهم درباره پرسپولیس این است که تارتار بخش قابل توجهی از تیمی را در اختیار دارد که خودش در شکلگیری آن نقش داشته است. بنابراین انتظار از این تیم تنها به حفظ ستارهها محدود نمیشود و سرمربی سرخپوشان باید خیلی زود ثابت کند که این ترکیب میتواند همان چیزی باشد که هواداران انتظار دارند؛ تیمی که نه فقط برای حضور در بالای جدول، بلکه برای قهرمانی ساخته شده است.
در تبریز نیز تراکتور ترجیح داده است از ساختار دو فصل گذشته خود فاصله زیادی نگیرد. حفظ نفرات باتجربه و بازیکنان تأثیرگذار، برای تراکتور اهمیت ویژهای داشته و این تیم تلاش کرده با حفظ شاکله اصلی، از مزیت هماهنگی نفرات استفاده کند. تراکتور در شرایطی فصل جدید را آغاز میکند که برخلاف تیمهایی که تغییرات گسترده داشتهاند، میتواند روی شناخت بازیکنان از یکدیگر و استمرار ایدههای فنی حساب باز کند. با این حال حضور ناگهانی جواد نکونام به جای محمد ربیعی می تواند معادلات فنی این تیم را بخصوص در هفته های نخست فصل ۱۴۰۶-۱۴۰۵ تحت تاثیر قرار دهد.
سپاهان نیز همین مسیر را دنبال کرده است. طلاییپوشان به جای تغییر گسترده در استخوانبندی تیم، تلاش کردند نفرات مهم خود را حفظ کنند و با اضافه کردن بازیکنان مورد نیاز، ترکیب را تقویت کنند. ثبات در جمع مدعیان، شاید در نگاه اول هیجان نقلوانتقالاتی کمتری داشته باشد، اما در آغاز یک فصل طولانی میتواند امتیازی مهم محسوب شود.
با این حال، بازار تابستانی هنوز یک نام بزرگ را در وضعیت بلاتکلیف نگه داشته است؛ رامین رضاییان. مدافع ملیپوش پس از پایان همکاری با استقلال هنوز مقصد نهایی خود را مشخص نکرده و در روزهای اخیر نام چند تیم داخلی و خارجی پیرامون او مطرح شده است. نام پرسپولیس نیز در این میان مطرح شد، اما پیگیریها نشان میدهد سرخپوشان برنامهای برای جذب او ندارند.
رضاییان حالا به نوعی آخرین ستاره بزرگ بازار است که هنوز پیراهن فصل جدیدش را انتخاب نکرده؛ بازیکنی که سابقه بازی در پرسپولیس را دارد، فصل گذشته برای استقلال به میدان رفت و حالا باید دید ادامه فوتبالش در کدام تیم رقم خواهد خورد.
در سوی دیگر بازار، داستان چند پدیده فصل گذشته نیز جالب توجه است. کسری طاهری و دانیال ایری که در فصل گذشته نگاهها را به خود جلب کرده بودند، راهی نساجی مازندران شدند؛ تیمی که پس از قهرمانی در لیگ یک و بازگشت به سطح اول فوتبال ایران، سراغ چند بازیکن جوان و آیندهدار رفت. ابوالفضل کوهی نیز دیگر بازیکن جوانی بود که به جمع نساجی اضافه شد تا این تیم در فصل بازگشت به لیگ برتر، بخشی از سرمایهگذاری خود را روی استعدادهای جوان انجام دهد.
به این ترتیب، بازار تابستانی فوتبال ایران در آستانه لیگ بیستوششم بیش از آنکه شاهد کوچ دستهجمعی ستارهها باشد، شاهد تلاش مدعیان برای حفظ داشتههای خود بود. استقلال، پرسپولیس، سپاهان و تراکتور هرکدام با تفاوتهایی، سعی کردند ستونهای اصلی خود را نگه دارند و سپس سراغ نقاط ضعف بروند.
حال این سؤال باقی میماند که این ثبات چقدر به کارشان خواهد آمد. فوتبال ایران بارها نشان داده که حفظ بازیکنان به تنهایی تضمین موفقیت نیست، اما تیمی که مجبور نباشد از هفته اول برای هماهنگی نفراتش زمان بخرد، یک قدم جلوتر از تیمی است که هنوز در حال ساختن خودش است.