پیام فارس - روزنامه سازندگی / «آدرس غلط ترامپ» عنوان یادداشت روز در روزنامه سازندگی به قلم عمادالدین باقی که میتوانید آن را در ادامه بخوانید:
مباحث سیاسی و نظامی جنگ مورد توجه و مطالعه نگارنده بودهاند اما اولویت من در موضعگیری نیستند، در عین حال چون در جمعی از دانشآموزان نخبه سمپاد در نشست و گفتوگویی مجازی در تاریخ ۶ تیر ۱۴۰۵ پرسشی در مورد اینکه آیا جنگ به سود ایران بود یا به زیان آن؟ پاسخی دادم که بخشی از آن را مستقلاً در این یادداشت میآورم:
جنگ تجاوزکارانه
هنگامی که تعبیر جنگ تجاوزکارانه را بهکار میبریم، برخی آن را در چارچوب گفتمان تبلیغی یا سیاسی و ادبیات حکومتی تلقی میکنند، درحالی که چنین نیت و کاربست عنوان جنگ تجاوزکارانه درباره جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران دقیقاً یک تعبیر حقوقی و مستند به اسناد بینالمللی است.
در اختیار گذاشتن سرزمین توسط یک دولت در جهت استفاده دولت ثالث برای انجام تجاوز علیه کشور دیگر، تجاوز محسوب میشود. قطعنامه ۳۳۱۴ مجمع عمومی سازمان ملل درباره تعریف تجاوز در ۱۴ دسامبر ۱۹۷۴ با اجماع به تصویب رسید. درباره جنگ کنونی آمریکا و اسرائیل علیه ایران، دو مسئله مهم وجود دارد؛ ۱- آغازگر جنگ کیست؟ که این موضوع پیامدهای حقوقی گسترده دارد و متجاوز را ملزم به پرداخت خسارت میکند. ۲- کشورهای خلیجفارس و حملات ایران به پایگاههای آمریکایی از نظر قانونی موجه است یا ناموجه؟
قطعنامه مذکور، پاسخ هر دو سوال را به روشنی داده است. در ماده ۱ میگوید: تجاوز عبارت است از کاربرد نیروی مسلح توسط یک دولت علیه حاکمیت، تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی دولت دیگر یا به هر شیوه دیگری که با منشور سازمان ملل متحد ناسازگار باشد، آنگونه که در این تعریف آمده است.
در ماده ۳ نیز میگوید: هر یک از اعمال زیر، بدون توجه به اعلام جنگ، مشروط و طبق مقررات ماده ۲ دارای کیفیت عمل تجاوز خواهد بود:
(الف) تهاجم یا حمله نیروهای مسلح یک دولت به سرزمین دولت دیگر، یا هرگونه اشغال نظامی، هرچند موقت، ناشی از چنین تهاجم یا حملهای یا هرگونه ضمیمهسازی با استفاده از زور از سرزمین دولت دیگر یا بخشی از آن؛
(ب) بمباران توسط نیروهای مسلح یک دولت علیه سرزمین دولت دیگر یا کاربرد هر نوع سلاحی توسط یک دولت علیه سرزمین دولت دیگر؛
(ج) محاصره بنادر یا سواحل یک دولت توسط نیروهای مسلح دولت دیگر؛
بنابراین در ماده ۳ (مصادیق): اقداماتی نظیر تهاجم، بمباران، محاصره دریایی، حمله به نیروهای نظامی دولت دیگر، نقض توافقنامه استقرار نیرو، در اختیار گذاشتن خاک برای حمله به کشور ثالث و اعزام مزدوران را مصداق تجاوز میداند.
بند (و) ناظر بر استفاده آمریکا از پایگاه کشورهای دیگر است که طبق این مصوبه، مصداق تجاوز بوده و آنها را به هدف مشروع تبدیل میکند و (ز) هم طبق اظهارات مکرر ترامپ مبنی بر تحویل سلاح به گروههای مسلح مخالف برای جنگ با ایران، مصداق پیدا میکند.
به همین دلیل است که ترامپ دائماً از خطر سلاح هستهای ایران حرف میزند تا از این جرم و جنایت جنگی فرار کند و دولتهای اروپایی (بهجز اسپانیا و ایرلند که آن را تجاوزکارانه خواندند) با علم به اینکه چنین جنگی خلاف قواعد بینالمللی بوده و مجرمانه است و آمریکا باید غرامت بدهد، آن را محکوم نکرده و صرفاً بهعنوان جنگی غیرضروری از آن یاد کردهاند.
دلیل تکرار ایران نباید سلاح هستهای داشته باشد
چون بیشتر پستهای منتشر شده و مصاحبهها و سخنرانیهای ترامپ را در طول جنگ ذخیره کرده بودم، میخواستم آمار بگیرم و با عدد بگویم چند بار این جمله را گفته است که ایران نباید سلاح هستهای داشته باشد اما نیازی ندیدم زیرا در اکثر موضعگیریهای منتشر شدهاش جمله «ایران نباید سلاح هستهای داشته باشد» یا «مانع شدیم که سلاح هستهای داشته باشد» و نظایر آن وجود داشت.
بنابراین دلیل اینکه ترامپ دائماً میگوید، ایران نباید سلاح هستهای داشته باشد یا توافق کردیم نداشته باشد، این است که حقیقتاً هدف اصلی از جنگ تحمیلی، برنامه هستهای نبود زیرا هیچ دلیلی وجود نداشت که ایران دنبال سلاح اتمی است. البته از صداها و نظراتی که پس از حمله آمریکا و اسرائیل آن هم در میانه مذاکرات و با اعلام هدف سرنگونی حکومت، شنیده میشود بهنظر میرسد، گرایش به ساخت سلاح هستهای در لایههای مختلف اجتماعی، سیاسی و نظامی در ایران تشدید شده است. این درحالی است که انتظار میرفت، دنیا بهسوی خلعسلاح هستهای برود که آرزوی صلحطلبان جهان بود اما متأسفانه اکنون با جنگ تجاوزکارانه آمریکا و اسرائیل دنیا به سوی رقابت هستهای حرکت میکند.